برچسب:
نویسنده: ایلیا عباسیان
اون روزا که از گرما پناه میبردم به اتاق بارونی،اون روزا که از خستگی وسط کلاس ولو میشدم و چشمامو میبستم،اون روزا که تو تایم استراحت، تو سکوت، تو طاقچه کتاب میخوندم،اون روزا که فقط پنجشنبه و جمعه میتونستم خونه ناهار بخورم،اون روزا که لیوانلیوان و پارچپارچ آب و شربت آبلیمو و شربت آلبالو میخوردم،اون روزا که لبخند میزدم و حتی توی خواب هم سر کلاس بودم،اون روزا، قشنگترین و بهترین روزای عمرم بودن... :)
برچسب:
نویسنده: ایلیا عباسیان
برچسب:
نویسنده: ایلیا عباسیان
برچسب:
نویسنده: ایلیا عباسیان
همیشه ترجیح دادم چیزی رو که دونستنش اذیتم میکنه رو ندونم! حالا این ویژگی بد باشه یا خوب. من ندونستن رو ترجیح میدم. هر چند دنیا خیلی وقتا خیلی چیزا رو مستقیم فرو میکنه توی چشمم و راه فراری ازش ندارم. ولی تا جایی که دست خودم باشه، حتی سوالی هم از کسی نمیپرسم.امسال و امروز به این فکر میکنم که فهمیدنش خوب بود یا نه؟ اولش فقط خوب بود... اونقدر خوب و آرامشبخش که انگار یه بارِ هزار ساله از روی دوشم برداشته شده. ولی چند وقتیه به این فکر میکنم که وقتی نمیدونستم، انتظاری هم وجود نداشت... دلخوشیای هم وجود نداشت... امید به معجزهای هم وجود نداشت. و تحملش آسونتر بود. چند وقتیه که دونستنش آرامشبخش نیست. شاید حتی اذیتکننده شده!لبخند زدن داره روزبهروز سختتر میشه... تحمل آدما داره روزبهروز سختتر میشه. و احساس میکنم شبیه یک تکه پازلم که تکهی گمشدهی هیچ پازلی نیست!+ عنوان از آهنگ شهر خاکستری محسن یگانه+ 1401/2/28
برچسب:
نویسنده: ایلیا عباسیان